67. Verloofd!

Voor diegenen die het nog niet via ons, viavia of via FB/Twitter hebben vernomen: Het Lief heeft mij eind september op compleet romantische wijze ten huwelijk gevraagd. En ik heb wel 5 keer ja gezegd nog voor hij de ring bovenhaalde .

We trouwen op 18 mei 2012. Volgens de aftelklok op wijtrouwen.com (volgens mij de Zappy voor verloofden ) is dat over welgeteld 217 dagen. De zaal hebben we gisteren vastgelegd. Nu al de rest nog. Als er iemand zijn/haar planningskills wil bovenhalen of nog handigheidjes, tips, do’s & don’ts heeft van zijn/haar trouw, shoot! I’m all ears!

66. Frau P.

Sinds begin september geef ik les. “Eindelijk!” hoor ik u al denken. Inderdaad! Eind juli gaf ik mijn vaste job op voor een onzeker bestaan en heb daar zeker nog geen spijt van. Twee avonden per week geef ik les aan de avondschool. Voor verdere uren is het nog een beetje zoeken, maar dat komt ook vast zeker snel in orde. Toen ik buiten kwam uit de eerste les had ik zo’n goed gevoel! Een “Jeeeej, dit wil ik altijd doen en hiervoor ben ik in de wieg gelegd”-gevoel. Zalig !

65. Start to run

In navolging van deze, deze en deze dame, begon ik er ook aan. Lang na de hype, maar mijn weegschaal begon mij toch serieus boos aan te kijken en ik kon echt geen pap meer zeggen na mijn sprintjes naar de trein. Tijd voor actie dus! Ondertussen zit ik al aan les 6 met de nieuwe podcast van Evy en ik vind het wonder boven wonder nog leuk ook!

Ik verwende mezelf eerst wel met nieuwe loopschoenen, een echte loopoutfit en een hartslagmeter om toch een beetje gemotiveerd te beginnen. Na 5 lessen merk ik al dat tijdens de stappauzes mijn hartslag al veel sneller daalt dan bij de eerste lessen. Het feit dat mijn hartslagmeter op het einde ook het aantal verbrandde calorieën toont is ook natuurlijk mooi meegenomen .

Ik merk wel dat ik sinds ik ermee begonnen ben nog een beetje ben bijgekomen. Heeft er hier nog iemand ervaring mee dat je eerst wat bijkomt – door  misschien het kweken van de spiermassa of eet ik dan toch teveel ijsjes  :p?

Anyway, ik voel mij echt veel beter sinds ik loop, nu nog volhouden tot les 30. Woehoe. Conditie here I come!

64. Vrije val

Ik was niet echt mezelf de afgelopen maanden. Op bepaalde dingen had ik geen vat, die moest ik maar over mij heen laten komen. Andere dingen waar ik niet zo gelukkig mee was, kon ik zelf veranderen. Ik had er alleen een beetje veel moed voor nodig. Iedereen die mij de laatste maanden zag rondlopen wist dat er iets moest veranderen.

Veel lieve vrienden, tweeps en (ex-)collega’s gaven mij goede raad en uiteindelijk – na lang twijfelen – deed ik het. Ik nam ontslag. Zelf! Eén jaar in de marketingwereld is duidelijk genoeg voor dedees.

En nu? Hoe de toekomst er zal uitzien weet ik zelf niet zo precies. Anders, dat is zeker en dat is goed. Binnenkort hopelijk meer over een zachte landing.

63. Geef je hand…

Als mensen vragen wat je wenst is vrede zo’n onrealistisch cliché antwoord. Maar op momenten als deze wens je je niets lievers. Ik gaf hier een hand aan nu al meer dan 700.000 mensen om samen sterk te zijn tegen onmacht.

In gedachten hoop ik ook dat iedereen die hier een hand geeft, ook meeleeft met de hongersnood in de Hoorn van Afrika. Net iets verder weg dan Noorwegen, maar als we allemaal samen sterk staan en de hand reiken en ook een centje geven, kunnen we hier echt nog iets aan doen!

Helaas bewijst deredactie.be mij hoe triestig het gesteld is met het inlevingsvermogen en het onvermogen om in de buidel te tasten voor anderen.

Waar ik op deze vraag  overtuigd”Ja” antwoordde, kreeg ik uiteindelijk volgend resultaat te zien.

Moest u ook even 2 keer kijken? Awel, ik ook! Echt waar Vlaanderen? In een land waar als je 40 euro geeft je zelfs nog euro’s terugkrijgt?

Mijn oproep voor vandaag – en ik heb er speciaal een lange blogstilte voor verbroken – een hand? Ja graag, maar ook een beetje centen als het even kan.

Dankjewel! Dankzij u kan ik nu misschien een beetje minder boos zijn op de wereld.

62. Confrontatie

Meer dan een half uur zat ik op de grond voor het graf van moemoe en vava. Dat wilde ik altijd eens doen, gewoon stilzitten op de grond. Alleen. Ik en de dood. Nergens is de confrontatie met het leven zo groot als op het kerkhof. Ik ben op zoek naar antwoorden en ergens hoopte ik dat ze het me allemaal zouden influisteren…

Antwoorden vond ik niet, maar de confrontatie was wel genoeg voor wat rust – voor even dan toch.

61. Een jaar later…

Een jaar geleden schreef ik dit over ons “lot”.

What a difference a year makes !

60. Wacht eerst een woord!

Het is een beetje zoals fluisteren in blogland omdat nu eenmaal niet alles wereldwijd van de daken geschreeuwd mag worden.

Vragen staat vrij.

Beveiligd: 59. Biologie

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

58. Schaduw

Omdat’t zo schoon is.

Omdat’t zo toepasselijk is.

Omdat ik in een donkere gang van mijn doolhof zit.